Begin van het echte leven
Valtos-Pnom-Rada is goedgeluimd. Gisteren was de presentatie van zijn meesterproef in de pneumatica. Met die oude perslucht generator die hij te pakken had gekregen en opgeknapt had hij toch maar mooi de opdracht die zijn meester Slurod-Nalis-Nij had gekregen van slager Borsjlo Tjackovich om van uitgebeend vlees verschillende soorten gehakt te maken. Gewoon, gekruid, ballen, soepballetjes en veel meer variaties en combinaties. Borsjlo was tenminste een vooruitstrevende cunicul! Maar met het afronden van zijn meesterproef was ook zijn tijd bij Slurod-Nalis-Nij ten einde gekomen en nu moet hij zijn eerste baan vinden, Daarom was hij onderweg naar de ambassade.
De ambassade is het eerste grote gebouw recht tegenover de belangrijkste ingang van de gnoomse wijk en een pronkstuk van samenwerking tussen de golden die het zo niet een puur politiek doel laten hebben maar met dit gebouw een aanspreekpunt bieden voor klanten van buiten de wijk. Die weten vaak niet wie ze voor hun probleem moeten hebben en voelen zich nogal eens niet op hun gemak in de wijk, zeker als ze een test tegen komen.
Daardoor is er in de ambassade ook een groot prikbord met vacatures, en daar was Valtos naar onderweg. Hij had wel wat verdient aan de meester proef, maar bij lange na niet genoeg om een eigen werkplaats in te richten en zonder werkplaats kun je ook geen werk aannemen. Dus hij hoopt iets moois te vinden om genoeg mee te verdienen.
Kijkend op het bord verdween zijn vrolijkheid toch een beetje, de advertenties vielen zwaar tegen, voornamelijk assistentie werk dat minder voorstelde dan wat hij tijdens zijn opleiding moest doen en voor nog minder geld ook! Maar toen viel zijn oog op een wat grote vel met een groot wapen bovenaan. Het komt hem vaag bekend voor als het wapen van de cunicul familie die vind dat de stad van hen is. Maar boeiender was dat het salaris er veelbelovend uit, en dat voor een onderhoudsingenieur grote pneumatica die van aanpakken houd, geen hoogtevrees heeft en de wereld wil zien. Dat leek Valtos wel wat, zo een tijdje reizend voor hij zich ergens vestigt.
Hij pakt zijn kladblokje en pen uit zijn borstzak en noteert wie hij moet spreken voor de baan. ene Borsjlo Tjackovich in de Sirigib kazerne. Het adres klonk achteraan het industriegebied bij de haven. het zei hem weinig, maar hij was ook niet echt politiek geïnteresseerd, ze leken zich toch ieder dag wat anders te verzinnen. Maar hij ging daar maar eens kijken.
Na de lunch gaat hij wandelen en een uurtje later kom hij aan en kijkt hij toch eens of dit echt wel het goede adres is. Dit leek in de verste verte niet op een kazerne, meer op een schroothoop met een werkkeet er naast.
Toen viel hem het wachthuisje op waar een grauwe cunicul in blauw uniform op zijn hellebaard hangend staat te slapen. Hij schraapt zijn keel eens waardoor de cunicul ineens in de houding springt en hem aankijkt.
"HALT! wat is uw interesse in de Sirigib kazerne!"
Overdonderd kijkt hij een moment naar de cunicul
"Ik ben opzoek naar Kapitein Norrad in verband met een vacature"
Hij wordt eens kritisch bekeken en dan trekt de wachter aan een hendel die een bel laat rinkelen in de keet. Vlak daarna opent een deur en komt een zwarte cunicul met een belangrijk uitziend uniform aangelopen. Een onregelmatigheid in zijn pas vergezeld van een tik trekt de aandacht naar een houten poot, maar die lijkt hem niet te hinderen. De nieuwe cunicul neemt hem eens op met zijn norse militaire kop en kijkt dan naar de wachter die duidelijk de hint snapt dat hij moet toe lichten waarom hij hem stoorde. De wachter gaat nog een beetje beter in de houding staan.
"Hij vroeg naar u kaptein! In verband met een vacature!" Knalt er gedresseerd uit.
Zijn bestemming herkennend stapt hij kordaat naar voren en houd een hand uit.
"Valtos-Pnom-Rada mijnheer, ik kom voor de baan van 'onderhoudsingenieur grote pneumatica' die op de ambassade hangt."
De zwarte officier schud hem stevig de hand.
"Kapitein Norrad, welkom, kom verder"
In het omdraaien beantwoord hij het saluut van de wacht die achteruit terug zijn hokje in stapt en zodra de officier voorbij is weer op zijn hellebaard leunt.
De kapitein gaat Valtos voor naar de keet en daarin een chaotische kamer vol met stapels formulieren, schema's van luchtschepen en een kaart aan de muur en midden in een zwaar bureau met een stoel achter. Als de kapitein snel een tweede stoel van buiten haalt voelt Valtos zicht hier wel op zijn gemak in wat duidelijk een goed georganiseerde drukte is en niet de chaos van de eerste indruk. De meeste papieren lijken technische zaken te zijn. Als de kapitein de stoel plaatst staat hij de tekening van het luchtschip te bekijken, hij is getekend door een Bolter-Staum-Vura. De naam komt hem niet bekend voor, maar het is duidelijk waar de baan over gaat.
"Dat zal de eerste prioriteit van de baan zijn. Een flottielje van die schepen geschikt maken voor actieve dienst. Ze zijn overgenomen van een handelaar die ze geborgen heeft na de slag bij Dwehats. Ik weet dat dat het er nu nog niet naar uit ziet maar dit moet de thuisbasis worden van dit flottiel."
Hij loopt tikkend naar zijn stoel achter het bureau.
"Neem plaats" arm wijzend naar de kruk die hij net voor het bureau geplaatst heeft.
"Vertel over je kwaliteiten en waarom je deze baan wilt"
De toon is duidelijk al aan het veranderen van het beleeft te woord staan van een burger naar het dirigeren van een ondergeschikte.
Valtos neemt plaats en verteld vrijelijk over zijn opleiding, nadruk leggend op werkstukken die relevantie hebben voor de huidige baan en zijn meesterproef enkel aangemoedigd met bevestigende knikken of 'hms'. Een enkele keer een vraag naar meer detail die laat blijken dat de technische kennis in deze soldaat niet ontbreekt.
Als Valtos dan overgaat naar zijn toekomst plannen en hoe deze baan er in past wordt hij kritischer. Valtos z'n idee van wat geld verdienen en dan weg zijn naar een eigen werkplaats staat de kapitein duidelijk niet aan en polst eens naar de noodzaak dat zelf te hebben of dat de mogelijkheden die het leger bied niet aantrekkelijker zijn. Zoals de kans een team te leiden in een werkplaats van en formaat wat hij zich de 1e 20 jaar nog niet kan veroorloven. De glinstering in zijn ogen verraad aan de kapitein wat die wil weten ondanks dat Valtos z'n beelden anders zijn dan wat de kapitein verwacht. Dat legertje ondergeschikten wat Valtos ziet zullen waarschijnlijk niet die gnomen zijn maar een allegaartje van voornamelijk cuniculen.
De interesse van beide zijden bevestigd staat de kapitein op.
"Volg mij, ik zal je het terrein laten zien"
En hij leid hem achter naar buiten waar Valtos direct in de deuropening blijft hangen en vol bewondering naar het schip kijkt wat in blokken op een open stuk staat. De kapitein kijkt om en glimlacht om hoe hij staat te kijken en zich verbaasd over hoe dit massieve schip verborgen was gebleven achter de keet.
"Dit is het beste schip wat er tussen zit en zal mijn vlaggenschip worden. Deze ruimte waar het staat is gereserveerd voor de werkplaats"
En daarmee keert de twinkeling weer terug in Valtos zijn ogen als die zich realiseert dat er ruimte is voor een hal waar twee schepen van 50 meter de stuk in passen!
Terugkerend naar de werkelijkheid richt hij zijn blik weer op de kapitein en vallen de schepen hem op die achter hem verspreid over het terrein tussen de spullen door liggen. Het is duidelijk van afstand dat een aantal niet meer dan reserve onderdelen zullen zijn, maar hij schat dat er toch twee dozijn tussen liggen waar die wel wat mee moet kunnen. En dan neemt zijn praktische natuur de overhand.
"Wat is de planning voor de bouw van de werkplaats?" Hoe goed zijn de toezeggingen? De rest van het personeel, waar zijn zij? Kunnen hier verzekeringen over opgenomen worden in het contract? En wanneer kan ik tekenen?" grijnst hij naar de kapitein die terug komt lopen.
"Dan neem ik aan dat je hier buiten genoeg gezien hebt" En niet eens een andere reactie van Valtos verwachtend dan het verlaten van de deuropening loopt hij terug naar zijn kantoor ondertussen vertellend.
"Ik heb de papieren waarmee alles betaald kan worden wat hier op het terrein moet gebeuren. Ik was zelf met deze plannen bezig in afwachting tot het vervullen van de baan van ingenieur commandant waarmee dit verder uitgewerkt moet en de rest aangenomen. We kunnen wat technisch personeel van andere afdelingen overnemen, maar het meeste zal uit burgers gerecruteerd moeten worden. Dit alles kan nu op gang komen want ik verwacht niet dat er een geschiktere kandidaat langs zal komen dan jij"
Ondertussen is hij achter zijn bureau aangekomen en schud hem de hand als eerste bevestiging en geeft hem dan een formulier.
"Vul dit formulier in, onderaan is ruimte voor extra wensen in je contract en wat betreft de faciliteiten en je verblijft. Morgen zal je contract op basis hiervan bezorgd worden en dan kun je het rustig doorlezen en langskomen om te tekenen en praten over kleine wijzigingen"
Overdonderd vult hij het formulier in, neemt afscheid en wandelt dromerig naar huis.